هیچ گلی در تاریخ تمدن به اندازهٔ رز دمشقی شعر و ترانه نیافریده است. رز ایرانی در سرمای سحرگاهی چیده میشود؛ پیش از آنکه آفتاب، شبنم و اسانسهای فرار گلبرگها را بزداید.
رایحهٔ رز در عطر «رز بعد از باران» بازآفرینی حسی است که پس از بارش یک رگبار تند بهاری در یک باغ گل سرخ تجربه میکنید؛ جایی که قطرات باران بوی خاک بارانخورده، برگهای خیس بنفشه و لطافت مخملی گلبرگهای تازه را به هوا برمیانگیزند.
همنشینی رز با مشک سفید و نعناع هندی، ساختاری شفاف، تازه و مدرن ایجاد میکند که به دور از سنگینی سنتی، لبریز از طراوت و ظرافت امروزی است.
